دلم برای این وبلاگم تنگ شد یهو بعد از این سه چهار تا وبلاگ دیگه زدم ولی هیچ کدومشون اونی که باید میشد نشد ...نکته اینه که زمان یه چیزایی رو ایجاد میکنه که هیچ چیز دیگه ای نمیتونه ...مثل خانواده ...مثل

oh boy همین که من برگشتم به وبلاگ نویسی نشون میده که باز داره یه جای کار میلنگه!!نه درس میخونم و نه کارای اپلای رو انجام میدم دوباره شدم همون الناز ضعیف، که وقتی کاراش زیاد میشه به جای انجام دادنشون

چقد سخته لحظه های ناراحت کننده ی زندگی ...
و سخت تر اینه که میدونی مجبوری با بعضیاشون کنار بیای ...

تو اوج ناراحتی، اوج گریه، زمانی که جلوی آینه واستادی و خودتو سرزنش میکنی، میدونی تهش باید باهاش کنار بیای و هیچ کدوم از این گریه زاری ها فایده نداره ...

روزای خوب میرسن
روزای خوب میرسن
روزای خوب میرسن
روزای فا%ک&ین خوب میرسن

همممم
جهت یادآوری های بعدی :)
امشب ...